บทที่ 200

เลยเวลาอาหารเย็นมานานแล้ว แต่ทุกคนยังคงจมอยู่กับบันทึกการเงิน หนังสือทวงถาม และแผนการยื่นเอกสารต่าง ๆ ในที่สุดไอราก็ปิดสมุดบันทึกของตน

“พอแค่นี้สำหรับคืนนี้เถอะ พวกคุณคนไหนกินอะไรมาล่าสุดเมื่อไหร่”

ไมลส์เหลือบมองแก้วกาแฟที่ว่างเปล่าของตัวเอง “เพรทเซลที่สนามบินนับไหม”

“ไม่นับ” ซูซานกับไอราพูดพร้อม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ